म, विज्ञान रेग्मी, केही समयदेखि रोजगारीको सिलसिलामा दुबईमा कार्यरत छु। देशप्रतिको माया कहिल्यै कम भएको छैन। परिस्थितिले मलाई परदेश ल्यायो, तर मन र भावना सधैं नेपालमै छन्। खाडी आउँदा मेरो उद्देश्य केवल आर्थिक कमाइ मात्र थिएन; केही सिक्ने, अनुभव बटुल्ने र आफूलाई अझ सक्षम बनाउने चाहना पनि थियो। यहाँ सिकेका सीप, अनुशासन र विश्व दृष्टिकोण एकदिन आफ्नै देशमा फर्काएर योगदान गर्ने सपना बोकेर म परदेशमा बसेको छु।
तर खाडीमा बस्दै गर्दा मैले अर्को गहिरो यथार्थ पनि नजिकबाट देखेको छु — भूराजनीतिक प्रतिस्पर्धाको असर। हालै मध्यपूर्वमा भएका घटनाहरू, जहाँ इरानले अमेरिकी सैन्य संरचनाहरू लक्षित गर्दै आक्रमण गरेको खबर आयो — कतारको अल उदैद एयर बेस, बहराइनस्थित अमेरिकी फिफ्थ फ्लीट, कुवेत र यूएईका आधारहरू — यी सबैले एउटा स्पष्ट सन्देश दिएका छन्: जहाँ विदेशी सैन्य उपस्थिति हुन्छ, त्यहाँ द्वन्द्वको सम्भावना पनि सँगै आउँछ।
यी देशहरू स्वयं युद्ध चाहँदैनथे। तर शक्तिराष्ट्रहरूको रणनीतिक प्रतिस्पर्धाले उनीहरूको भूमि नै जोखिमको केन्द्र बन्यो। यही यथार्थले नेपालका लागि गम्भीर प्रश्न खडा गर्छ — के हामी आफ्नो भूमिलाई कुनै पनि बाह्य शक्तिको सामरिक प्रभावमा पर्न दिनेछौं?
नेपाल सानो देश हुन सक्छ, तर हाम्रो सार्वभौमिकता सानो छैन। हाम्रो इतिहास असंलग्नता, सन्तुलन र शान्तिको पक्षमा उभिएको छ। विदेशी सैन्य अड्डा वा स्थायी सैन्य उपस्थिति जस्ता विषयहरू केवल सुरक्षा सहकार्यका नाममा आकर्षक देखिन सक्छन्, तर दीर्घकालीन रूपमा त्यसले राष्ट्रलाई भूराजनीतिक दबाब र सम्भावित द्वन्द्वको जोखिममा पार्न सक्छ।
विगतमा राजनीतिक दलहरूका आफ्नै कमजोरी र विवादहरू भए पनि, एउटा मूलभूत विषयमा नेपालले सधैं स्पष्ट अडान राखेको छ — विदेशी सेना नेपाली भूमिमा नराख्ने नीति। यही नीति हाम्रो स्वतन्त्र अस्तित्वको आधार हो।
आज विश्व राजनीतिमा “परिवर्तन” र “नयाँ नेतृत्व” का नाममा विभिन्न प्रकारका बाह्य प्रभावहरू विस्तार भइरहेका छन्। आकर्षक नाराहरू र आश्वासनहरू पछाडि कहिलेकाहीँ दीर्घकालीन राष्ट्रिय हितभन्दा फरक स्वार्थ लुकेका हुन सक्छन्। त्यसैले हामी नागरिकहरूले सजग, सचेत र विवेकपूर्ण निर्णय गर्न आवश्यक छ।
हामी निर्वाचनको संघारमा छौं — मार्च ५, २०२६ (फाल्गुन २१, २०८२)। यो केवल सरकार बनाउने प्रक्रिया होइन; यो नेपालको भविष्यको मार्ग निर्धारण गर्ने निर्णायक घडी हो। शान्त, स्वतन्त्र र स्वाभिमानी राष्ट्रका रूपमा अघि बढ्ने कि शक्तिराष्ट्रहरूको प्रतिस्पर्धाको छायाँमा पर्ने — यो प्रश्न प्रत्येक मतदातासामु उभिएको छ।
परदेशमा बसेर झन् देशको मूल्य बुझिन्छ। माटोको गन्ध, स्वतन्त्रताको अर्थ र राष्ट्रिय सम्मानको महत्त्व अझ गहिरो गरी महसुस हुन्छ। त्यसैले खाडीबाट मेरो सन्देश स्पष्ट छ — नेपाल कुनै पनि शक्तिको युद्धभूमि बन्नु हुँदैन।
मतदान गर्न जाँदा हामीले दल, व्यक्ति वा क्षणिक लाभभन्दा माथि उठेर राष्ट्रको दीर्घकालीन हितबारे सोच्नुपर्छ। एकपटक आफ्नो माटोलाई सम्झौं, आफ्नो पहिचानलाई सम्झौं, र त्यसको स्वतन्त्रता तथा शान्तिलाई सर्वोपरि राखेर निर्णय गरौं।
परदेशले हामीलाई सीप र अनुभव दिन सक्छ, तर हाम्रो भविष्य अन्ततः आफ्नै देशसँग जोडिएको छ। सजग राष्ट्र मात्र सुरक्षित रहन्छ। नेपाललाई शान्त, स्वतन्त्र र सार्वभौम राख्नु हाम्रो साझा दायित्व हो।
